دانلود آهنگ زمینایی که حتی نداره جا آبخوری توپ پلاستیکی دولایه دروازه ها آجری

متن آهنگ زمینایی که حتی نداره جا آبخوری توپ پلاستیکی دولایه دروازه ها آجری
منم یکی از اون یازده تام
بچه های ما نداشتن مدرسه فوتبال پا گرفتن تو زمین خاکی تو مدرسه تو پارک
یاد نگرفتن از معلم اروپایی بالا اومدن با گل کوچیک و با روپایی
نداشتن رژیمای سبزیای خارجی نرفتن اردوها و تفریحای کالجی
ایمی موزیک
زمینایی که حتی نداره جا آبخوری توپ پلاستیکی دولایه دروازه ها آجری
هزارتا داستان که بپیچن از خونه همه با لباسایی که بی شک ارزونه
ولی باز همیشه گفتن چقدم خوبه بهترین مربی هم که بچه محل بوده
با ایمان ما میریم جلو بگو یا مرگ یا ایران قهرمانیم ما
متن اختصاصی از ایمی موزیک
کم نداشتیم عابدزاده هارو با غیرت نبوده کسی راه بندازه مارو
بی منت زحمتا رو بذا پای کادو نداره یه خارجی حتی یه بابای مارو
که پینه بسته دستش خسته هستش ولی خب بازم داره دست بخشش
کمرش دیسک داره ولی خم نیست آره بیست ساله که سرپا ایستاده اینا نمره بیست داره
از جنوب تا انزلی من علی کریمی و خسرو حیدری کم ندیدم
ایرانیا تو جنگ سخت و واسه هم ظریفن نمیشه نداریم من همه فن حریفم
سیر میشدیم تو راه با نون کفش رنگ میداد به جورابامون
نمیدادن تو پارک رامون امکانات نبود تو باشگامون
زمینامون همیشه توراش پاره توپاش داغون
چهار سالی یه بار اونم شاید اگه شانس در خونت اومد باید
خودتو بدجور ثابت کنی حساب کن حتی رو همسایت
ما هممون پشت همدیگه با شعار یا زهراییم ما همه کل ایران امسال یکی از اون ١١تاییم
یکی از اون ١١ تاییم میریم جلو ١١ تایی
منم یکی از اون یازده تام
با ایمان ما میریم جلو بگو یا مرگ یا ایران قهرمانیم ما
زمانی بگذارید تا صدای دلنشین زمینایی که حتی نداره جا آبخوری توپ پلاستیکی دولایه دروازه ها آجری، همچون آبی زلال بر قلبتان جاری شود. این آهنگ، قصهای را زمزمه میکند که هر کلمه و هر نت آن، همچون لمس آرامی از نسیم بر چشمان بسته است. ترانهای که تو را به دنیایی دیگر میبرد و از روزمرگیها رها میسازد.

در زمینایی که حتی نداره جا آبخوری توپ پلاستیکی دولایه دروازه ها آجری، ملودی همچون جویباری روان است و هر نت، قصهای از هزاران خاطرهی پنهان را با خود حمل میکند. از طریق ایمی موزیک، این ترانه را به سادگی دانلود کن و بگذار شعر و موسیقی دست در دست هم، روحت را نوازش کنند و تو را در آرامشی بیانتها غرق کنند.
بیا و در گوشهای از زندگی روزمرهات، زمینایی که حتی نداره جا آبخوری توپ پلاستیکی دولایه دروازه ها آجری را زمزمه کن؛ آهنگی که چون شعری بیانتها، در قلبت جای خواهد گرفت.
